27 Ιουνίου 2015

ΝΑΔΙΡ : ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕ ΦΤΑΙΕΙ ;


    Ιούνιος 2015: Η Ελλάδα έχει φτάσει σε σημείο  μηδέν, μηδέν σε όλα…..

    Οι  νυν κυβερνώντες  πελαγοδρομούν επί  5/μήνου, κατά πόσο είναι σωστό αυτό που κάνουν, ίσως  ο χρόνος το δείξει και γράφω ίσως γιατί ποτέ δεν θα μάθουμε την πραγματική αλήθεια, ίσως αποσπασματικά κάποιες  αλήθειες, αν είναι πάλι αλήθειες, γιατί τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται, οι ειδήσεις, οι ανακοινώσεις, οι κριτικές, είναι όλα κατασκευασμένα, πρόσφατα βγήκαν και κάποιες αποκαλύψεις για τους δημοσιογράφους και τη διαστρέβλωση που έκαναν για το ΔΝΤ, το μνημόνιο  κ.λ.π..

    Για την όλη  κατάσταση, οι πρώτοι που φταίνε είναι οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι ποτέ δεν ενημερώνουν ¨τίμια¨ τον λαό, ποτέ δεν κάνουν ¨τίμια¨ κριτική  στους πολιτικούς, για να ξέρει ο λαός τι του γίνεται, θα μου πει κάποιος: ¨και που ξέρει κάποια πράγματα ο λαός πάντα ευκολόπιστος, κάνει τα ίδια λάθει και ψηφίζει τους ίδιους και τους ίδιους τόσα χρόνια και χρήζεται συνυπεύθυνος, που τους ξαναψηφίζει, αλλά αν είχε τη σωστή ενημέρωση ίσως να άλλαζαν τα δεδομένα¨……

    Οι σημερινοί της εξουσίας, έχουν στερήσει από την κύρια ¨βαριά βιομηχανία μας¨ τον τουρισμό το 50%  που μεταφράζεται σε 10.000.000 τουρίστες, εξ αιτίας του 5/μηνου της αβεβαιότητας  για το που θα πάμε, και τις αλλεπάλληλες ακυρώσεις αφίξεων τουριστών. Οι δημοσιογράφοι κατά πόσο ασχολούνται με αυτό; Τα τουριστικά γραφεία στον εξωτερικό ¨διαλαλούν¨:   θα πάτε σε μία χώρα που μπορεί τον Ιούλιο να μην μπορείτε να πάρετε χρήματα από τις τράπεζες  και τα ΑΤΜ και τους κατευθύνουν σε άλλα κράτη……. (Ίσως και με το αζημίωτο και αυτά, για αυτό  …. όπως  και  πολλοί δημοσιογράφοι  με το αζημίωτο,  για πολλά,  άλλα…….).

     Θα μου πει κάποιος  ότι γράφω για τους σημερινούς κυβερνώντες, του απαντώ ότι: Πρώτα πρέπει να τα βάζουμε με τα στραβά των σημερινών και να τους επιρρίψω και την ευθύνη που συνεχίζουν την ίδια πολιτική με τους προηγούμενους, στο να μην κάνουν σχεδόν τίποτα για όλους αυτούς που καταλήστεψαν την ψωροκώσταινα και αυτούς που οδήγησαν στα βράχια την πατρίδα με τις αποφάσεις τους και την πολιτική τους (Κωστάκης, Κωστάκης, Γιωργάκης, Λουκάς, Αντωνάκης-Βαγγελάκης), αντί να τους στείλουν στο εδώλιο,  απλά τους κατηγορούν για να έχουν άλλοθι (ότι  παρέλαβαν καμένη γη, ότι έκαναν εγκλήματα κ.λ.π.)  και τίποτε περισσότερο…..

   Το ερώτημα  είναι μόνο ο Τσοχατζόπουλος έκανε ότι έκανε  και έφτασε την Ελλάδα  σε αυτό το χάλι;, κανένας  άλλος, μόνο  αυτός  ήταν όλο το κοινοβούλιο, μόνο αυτός ήταν υπουργός  σε όλα τα υπουργεία, μόνο αυτός πήρε μίζες κ,λ,π,

    Καμία παραγραφή για κανέναν, γιατί  οι ενέργειες τους ήταν ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ και σε αυτήν δεν υπάρχουν ούτε ελαφρυντικά ούτε παραγραφές….

    Με τη λίστα Λαγκάρντ,  θα κάνουν κάτι, ή φασκελοκουκούλωστα, όπως οι προηγούμενοι,  γιατί δεν αναφέρουν οι πολιτικοί μας και οι δημοσιογράφοι (πρώτα αυτοί όπως προανέφερα), τίποτα  και για τις άλλες λίστες (Βερολίνου, Λιχνενστάιν, Λουξεμβούργου, Λονδίνου…..) και περνάνε όλα στα ψιλά γράμματα.

     Στο τέλος ίσως κλείσει συμφωνία, θα υπάρχουν πανηγύρια για τις κόκκινες γραμμές (μισθοί, συντάξεις κλπ.) ό τι  κρατήθηκαν,  αλλά  σίγουρα θα υπάρχουν ισοδύναμα μέτρα σε φόρους κλπ γιατί οι δανειστές   είναι αδίστακτοι, αλλά εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα να έχουν το πάνω χέρι γιατί οι εκάστοτε καρεκλοκένταυροι κοίταγαν όλα τα  άλλα, εκτός από αυτό για το οποίο τους ψήφισε ο λαός  την ΠΑΤΡΙΔΑ.

     Εθνική προδοσία ήταν και η ανάληψη των Ολυμπιακών αγώνων του 2004  και πρέπει  να δικαστούν οι υπεύθυνοι, αφού ξέρανε ότι ζούσαμε  με δανεικά σαν κράτος
τι τους ήθελαν τους  Ολυμπιακούς  αγώνες  για να μας  αποτελειώσουν οικονομικά, γι αυτό πρέπει  να δικαστούν….
     Για να είμαι δίκαιος, θα γράψω ότι ήταν αξιέπαινη η προσπάθεια των νυν κυβερνώντων,  αλλά ολέθριο  να μην τελειώσει εντός 2/μήνου η συμφωνία όταν υπήρχαν και κάποια χρήματα στα ταμεία, τώρα που δεν έχουμε μία και είμαστε στο ¨ναδίρ¨   τώρα σκλήρυναν τη στάση τους οι δανειστές …….

     Τέλος  μία σκέψη  έκανα  για μια πρόταση στους ευρωπαίους,  καμία νέα αμυντική προμήθεια (εκτός ανταλλακτικών), για να εξοικονομηθούν χρήματα  και να υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα  μεγαλύτερο  και οι ευρωπαίοι να αναλάβουν την διαφύλαξη των συνόρων της  Ευρώπης (σίγουρα δε θα το ήθελαν γιατί θα έχαναν τον καλύτερο ευρωπαίο πελάτη),  μια σκέψη έκανα και την έγραψα τίποτα περισσότερο…

     Ο θεός βοηθός για τη συνέχεια, αλλά οι αρχαίοι  Έλληνες έλεγαν: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει» δηλαδή δε φτάνει να επικαλείσαι βοήθεια από τα θεία ή την τύχη αλλά οφείλεις κα καταβάλεις και τις απαιτούμενες προσπάθειες  και πρέπει αυτό να γίνει από όλους μας, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις  του……..



Υ.Γ.1:  ΝΑΔΙΡ: Σε καθομιλούμενες εκφράσεις
            αποδίδεται ως έννοια κατώτατου σημείου.                  
Υ.Γ.2:  Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και γεγονότα είναι
            τυχαία και συμπωματική και γράφτηκε για τις
            ανάγκες του παρόντος και μόνο.-                                                                                            
           ΑΝΔΡΕΑΣ  Η.  ΚΟΚΚΟΡΗΣ

14 Ιουνίου 2015

Το πείραμα του Μίλγκραμ


Το πείραμα του Μίλγκραμ είναι ένα από τα πιο γνωστά αντιδεοντολογικά πειράματα της ψυχολογίας, ουσιαστικά μια «φάρσα» που ξεγύμνωσε την ανθρώπινη ψυχή. Το 1961, ο είκοσι εφτάχρονος Στάνλει Μίλγκραμ, επίκουρος καθηγητής ψυχολογίας στο Γέιλ, αποφάσισε να μελετήσει την υπακοή στην εξουσία. Είχαν περάσει λίγα μόνο χρόνια από τα φρικτά εγκλήματα των Ναζί και γινόταν μια προσπάθεια κατανόησης της συμπεριφοράς των απλών στρατιωτών και αξιωματικών των SS, οι οποίοι είχαν εξολοθρεύσει εκατομμύρια αμάχων.
Η ευρέως αποδεκτή εξήγηση –πριν το πείραμα του Μίλγκραμ- ήταν η αυταρχική τευτονική διαπαιδαγώγηση και η καταπιεσμένη –κυρίως σεξουαλικά- παιδική ηλικία των Γερμανών. Όμως ο Μίλγκραμ ήταν κοινωνικός ψυχολόγος και πίστευε ότι αυτού του είδους η υπακοή –που οδηγεί στο έγκλημα- δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μόνο της προσωπικότητας, αλλά περισσότερο των πιεστικών συνθηκών. Και το απέδειξε κάνοντας τη «φάρσα» του.
Τα υποκείμενα του πειράματος ήταν εθελοντές, κυρίως φοιτητές, οι οποίοι καλούνταν έναντι αμοιβής να συμμετέχουν σε ένα ψυχολογικό πείραμα σχετικό με τη μνήμη.
Χώριζε τους φοιτητές σε ζεύγη και –μετά από μια εικονική κλήρωση- ο ένας έπαιρνε το ρόλο του «μαθητευομένου» και ο άλλος του «δασκάλου».
Ο έκπληκτος «μαθητευόμενος» δενόταν χειροπόδαρα σε μια ηλεκτρική καρέκλα και του περνούσαν ηλεκτρόδια σε όλο το σώμα. Έπειτα του έδιναν να μάθει δέκα ζεύγη λέξεων.
Ο «δάσκαλος», από την άλλη, καθόταν μπροστά σε μια κονσόλα ηλεκτρικής γεννήτριας. Μπροστά του δέκα κουμπιά με ενδείξεις: «15 βολτ, 30 βολτ, 50 βολτ κλπ.» Το τελευταίο κουμπί έγραφε: «450 βολτ. Προσοχή! Κίνδυνος!»
Πίσω από το «δάσκαλο» στεκόταν ο πειραματιστής, ο υπεύθυνος του πειράματος. (Και περνάμε σε ενεστώτα για να γίνουμε μέτοχοι της στιγμής.)
«Θα λέτε την πρώτη λέξη από τα ζεύγη στο μαθητευόμενο. Αν κάνει λάθος θα σηκώσετε το πρώτο μοχλό και θα υποστεί ένα ηλεκτροσόκ 15 βολτ. Σε κάθε λάθος θα σηκώνετε τον αμέσως επόμενο μοχλό», λέει ο πειραματιστής και ο «δάσκαλος» αισθάνεται ήδη καλά που δεν του έτυχε στην κλήρωση ο άλλος ρόλος.
Το πείραμα ξεκινάει. Ο «δάσκαλος» λέει τις λέξεις από το μικρόφωνο. Ο «μαθητευόμενος», ήδη τρομαγμένος, απαντάει σωστά, αλλά όχι για πολύ. Μόλις κάνει το πρώτο λάθος ο «δάσκαλος» γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος του λέει να προχωρήσει στο πρώτο ηλεκτροσόκ. Ο «δάσκαλος» υπακούει. 15 βολτ δεν είναι πολλά, αλλά ο «μαθητευόμενος» έχει αλλάξει ήδη γνώμη. Παρ’ όλα αυτά απαντάει σωστά σε άλλη μια ερώτηση, αλλά στο επόμενο λάθος δέχεται 30 βολτ. «Αφήστε να φύγω», λέει ο «μαθητευόμενος» που δεν μπορεί να λυθεί. «Δε θέλω να συμμετάσχω σε αυτό το πείραμα.» Ο «δάσκαλος» κοιτάει τον πειραματιστή. Εκείνος του κάνει νόημα να συνεχίσει.
Τα βολτ αυξάνονται και τώρα πια ο πόνος είναι εμφανής στο πρόσωπο του «μαθητευόμενου», που εκλιπαρεί να τον αφήσουν ελεύθερο. Στα 200 βολτ ταρακουνιέται ολόκληρος. Ο «δάσκαλος» πριν κάθε ηλεκτροσόκ γυρνάει να κοιτάξει τον πειραματιστή. Εκείνος, με σταθερή φωνή, του λέει ότι το πείραμα πρέπει να συνεχιστεί. Ο «δάσκαλος» συνεχίζει να βασανίζει έναν άγνωστο, έναν απλό φοιτητή που κλαίει, ζητάει τη βοήθεια του Θεού και παρακαλεί να τον λυπηθούν. Δεν μπορεί πια να απαντήσει στις ερωτήσεις, αλλά ο πειραματιστής λέει στο «δάσκαλο»:
«Τη σιωπή την εκλαμβάνουμε ως αποτυχημένη απάντηση και συνεχίζουμε με την τιμωρία.»
Στα 345 βολτ ο «μαθητευόμενος» τραντάζεται ολόκληρος, ουρλιάζει και χάνει τις αισθήσεις του.
Ο «δάσκαλος», ιδρωμένος και με τα χέρια του να τρέμουν, κοιτάει τον πειραματιστή.
«Μην ανησυχείτε», λέει εκείνος, «το πείραμα είναι απολύτως ελεγχόμενο... Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό.»
«Μα είναι λιπόθυμος», λέει ο «δάσκαλος».
«Δεν έχει καμιά σημασία. Το πείραμα πρέπει να ολοκληρωθεί. Συνεχίστε με τον τελευταίο μοχλό.»
Πόσοι από τους εθελοντές έφτασαν ως τον τελευταίο μοχλό;
Πριν ξεκινήσει το πείραμα του ο Μίλγκραμ είχε κάνει μια «δημοσκόπηση» ανάμεσα στους ψυχιάτρους και στους ψυχολόγους, ρωτώντας ‘τους τι ποσοστό των εθελοντών θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό.
Σχεδόν όλοι απάντησαν ότι κανείς δε θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό, πέρα ίσως από κάποια άτομα με κρυπτοσαδιστικές τάσεις, καθαρά παθολογικές.
Δυστυχώς έκαναν λάθος.
Μόλις το 5% των «δασκάλων» αρνήθηκαν εξ’ αρχής να συμμετάσχουν σε ένα τέτοιο πείραμα και αποχώρησαν –συνήθως βρίζοντας τον πειραματιστή. Το υπόλοιπο 95% προχώρησε πολύ το πείραμα, πάνω από τα 150 βολτ. Και το 65%... Έφτασε μέχρι τον τελευταίο μοχλό, τα πιθανότατα θανατηφόρα 450 βολτ!
Που έγκειται η φάρσα;
Ο «μαθητευόμενος» δεν ήταν φοιτητής, αλλά ηθοποιός, που είχε προσληφθεί από το Μίλγκραμ για αυτόν ακριβώς το «ρόλο». Δεν υπήρχε ηλεκτρισμός ούτε ηλεκτροσόκ. Ο ηθοποιός υποκρινόταν. Το μοναδικό πειραματόζωο ήταν ο «δάσκαλος». Όμως τα αποτελέσματα ήταν αληθινά: Το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων θα υπακούσει και θα βασανίσει –ίσως και θα σκοτώσει- έναν άγνωστο του, αρκεί να δέχεται εντολές από κάποιον με κύρος (στην προκειμένη περίπτωση επιστημονικό) και ταυτόχρονα να αισθάνεται ότι δεν τον βαρύνει η ευθύνη για ό,τι συμβεί –αφού εκείνος «απλά ακολουθούσε τις διαταγές». Και φυσικά οι περισσότεροι από εμάς θα σκεφτούν όταν μάθουν για αυτό το πείραμα: «Εγώ αποκλείεται να έφτανα ως τον τελευταίο μοχλό.»
Όμως δείτε τι συμβαίνει στην κοινωνία μας, κάθε μέρα.
Ο υπάλληλος της ΔΕΗ που δέχεται να κόψει το ρεύμα από έναν άνεργο ή άπορο, ξέροντας ότι έτσι τον ταπεινώνει, τον υποβάλει σε ένα διαρκές βασανιστήριο και πιθανότατα θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του, ανήκει στο 65% του τελευταίου μοχλού. Και δεν είναι καθόλου κρυπτοσαδιστής. Απλά ακολουθάει τις εντολές που του έδωσαν.
Ο υπάλληλος του σούπερ-μάρκετ που σου δίνει το χαλασμένο ψάρι και σε διαβεβαιώνει ότι είναι φρέσκο (μιλώ εξ’ ιδίας πείρας, ως αγοραστής) δε σε μισεί, παρότι γνωρίζει ότι μπορεί να πάθεις και δηλητηρίαση. Απλώς ακολουθάει εντολές. Ο αστυνομικός ο οποίος ραντίζει με χημικά τους διαδηλωτές δεν είναι κρυπτοσαδιστής –αν και πολλοί θα διαφωνήσουν στο συγκεκριμένο παράδειγμα. Απλώς κάνει τη δουλειά του. Ο υπάλληλος της εφορίας ή της τράπεζας που υπογράφει την κατάσχεση κάποιου σπιτιού για 1.000 ευρώ χρέος, θα έφτανε ως τον τελευταίο μοχλό στο πείραμα. Γιατί υπακούει.
Ο πολιτικός που υπογράφει το μνημόνιο το οποίο οδηγεί ένα ολόκληρο έθνος στην εξαθλίωση του νεοφιλελευθερισμού θα έφτανε μέχρι τον τελευταίο μοχλό. Και αυτός υπακούει, σε εντολές πολύ πιο ισχυρές από εκείνες του πειραματιστή με την άσπρη φόρμα. Αν όμως δούμε το πείραμα του Μίλγκραμ από την ανθρωπιστική-ηθική του πλευρά (από την πλευρά του 5% που αρνήθηκε να υπακούσει) θα καταλάβουμε ότι κανένας δεν είναι άμοιρος ευθυνών. Αν σε διατάζουν να κάνεις κάτι που προκαλεί κακό στον άλλον, στο συμπολίτη σου, σε έναν μετανάστη, σε έναν άνθρωπο, πρέπει να αρνηθείς να υπακούσεις. Ακόμα κι αν χάσεις το μπόνους παραγωγικότητας, την προαγωγή, την επανεκλογή, τη δουλειά σου.

Μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να αρνηθούμε να υπακούσουμε στις «μικρές» και καθημερινές εντολές βίας –με τις οποίες οι περισσότεροι ασυνείδητα συμμορφωνόμαστε, μόνο όταν θα είμαστε έτοιμοι να προβούμε σε μια γενικευμένη και μέχρι τέλους πολιτική, κοινωνική, καταναλωτική ανυπακοή, μόνο όταν μάθουμε να συμπεριφερόμαστε ως αυτεξούσιοι άνθρωποι και όχι ως ανεύθυνοι υπάλληλοι, μόνο τότε θα μπορέσουμε να γκρεμίσουμε τη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού που μας θέλει υπάνθρωπους, υπάκουους και υπόδουλους.
Και μια τελευταία παρατήρηση:
Τα υποκείμενα του πειράματος του Μίλγκραμ, οι εθελοντές φοιτητές, μάθαιναν από εκείνον ποιος ήταν ο στόχος του πειράματος. Μάθαιναν ότι ο «μαθητευόμενος» ήταν ηθοποιός και ότι δεν είχε ποτέ υποστεί ηλεκτροσόκ. Ο Μίλγκραμ το έκανε αυτό για να τους ανακουφίσει, αλλά πέτυχε το ακριβώς αντίθετο. Αυτοί οι άνθρωποι, ειδικά το 65% που είχε φτάσει ως τον τελευταίο μοχλό, πέρασαν την υπόλοιπη ζωή τους κυνηγημένοι από τις Ερινύες της πράξης τους. Γιατί συνειδητοποίησαν ότι δεν ήταν τόσο αθώοι και τόσο «καλοί» όσο ήθελαν να πιστεύουν για τον εαυτό τους.

28 Απριλίου 2015

ΜΙΑ ΑΠΟ ΄ΤΑ ΙΔΙΑ ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑ

 Τον Ιανουάριο του 2013 είχα γράψει: ΠΑΛΙ  ΚΑΤΙ  ΒΡΩΜΑΕΙ- ΜΑΛΛΟΝ ΠΟΛΛΑ ΒΡΩΜΑΝΕ   
 Πριν 18 μήνες  (ΙΟΥΛΙΟΣ 2011)  
 Για τον πρωθυπουργό  (Γ.Παπανδρέου) να ρωτήσω κάτι: οι Γερμανοί  ….. γιατί τίμησαν τον Πρωθυπουργό μας με την Quadriga (τέθριππο με οδηγό την πτερωτή Νίκη, που είναι το σύμβολο του Βερολίνο πάνω από την πύλη του Βρανδεμβούργου)»   
     Το άξιζε τότε; ……….
     Η απάντηση δόθηκε από μόνη  της: τον τίμησαν για να συνεχίσει  το παιχνίδι τους……       
     Τώρα  τίμησαν το νυν πρωθυπουργό (Α.Σαμαρά) οι Ευρωπαίοι,  με ποιο «αλισβερίσι», θα απαντηθεί μόνο  του,  με τον καιρό…..
      Και οι δύο περιπτώσεις,  έγιναν  για λαϊκή κατανάλωση,  για εφησυχασμό, του λαού ότι οι πρωθυπουργοί   είναι σε καλό δρόμο  και τους δίνουν την  βοήθεια για να μας χώσουν ακόμη ποιο βαθιά στο χάος…..
     ΄Εγιναν με τον προηγούμενο  όλα  μπάχαλο, θα γίνουν   και με τον τωρινό (μακάρι να βγω ψεύτης) ».
     Τώρα η συνέχεια ίδια, με διαφορετική  σκηνοθεσία .
     Υποδέχτηκαν τον νυν πρωθυπουργό (Τσίμπρα) στο Βερολίνο,  με τέτοιες τιμές λες και ήταν ο πλανητάρχης Ομπάμα, μας έχουν φτύσει γενικώς οι Ευρωπαίοι, και μας κοροϊδεύουν, για να περάσουν σιγά –σιγά τα μέτρα τους και με το νυν πρωθυπουργό……
     Υπερτιμούν τους πρωθυπουργούς μας, με διαφορετικούς τρόπους, τρώμε το κουτόχορτο εμείς και στη συνέχεια  τρώμε πιο εύκολα  τις σφαλιάρες από τους ¨ανεβασμένους¨ πρωθυπουργούς μας…….
     Η νέα κυβέρνηση πανηγύρισε 2 επιτυχίες στην  Ευρώπη, η μία με τον Βαρουφάκη (με την παράταση) και η άλλη με την υποδοχή του Τσίμπρα και κάποιος είπε σε φίλο του:  έχουν άλλες 68 επιτυχίες, ο άλλος δεν κατάλαβε και  τον ρώτησε τι εννοεί, με τις άλλες 68 και έλαβε την αποστομωτική απάντηση: έχουν να κάνουν άλλες 68 επιτυχίες  στην Ευρώπη για να φτάσουν τις 70 που είχαν ο Γιωργάκης με τον Αντωνάκη, οι οποίοι είχαν πανηγυρίσει τόσες επιτυχίες όταν γύριζαν από τις διαπραγματεύσεις  τους,  στην Ευρώπη.,,,,,, ΄Εχουμε καιρό  για πανηγύρια μια και είμαστε κράτος για τα πανηγύρια.
     Συνεχίζουμε όλοι να ζούμε στον κόσμο μας, ο κόσμος όμως συνέχεια αλλάζει και εμείς μένουμε συνέχεια στην ουρά, αντί να  παραμερίσουμε τις όποιες   διαφορές μας,, πολιτικές,, κοινωνικές  κ.λ.π  και να προχωρήσουμε με μόνο γνώμονα το συμφέρον του τόπου, είμαστε όλοι τραλαλά-τραλαλά.-
     Όσα χρόνια μπορώ να θυμάμαι, η οικονομία, η κοινωνία και γενικά το κράτος βαδίζει στο άγνωστο, με βάρκα την ελπίδα και το λαό π…, καιί  οι υπεύθυνοι να κρατάνε την καρέκλα τους, καρεκλοκένταυροι του διαβόλου, να παίρνουν «ρατσιστικά» (αυτοκίνητα, , γραφεία τηλέφωνα, εισιτήρια κ.λ.π.), λες και είναι οι εκλεκτοί του θεού  και διαφέρουν από τους υπόλοιπους πολίτες που κατά το νόμο είναι όλοι ίσοι  
     Οι βουλευτές που δεν πήραν υπηρεσιακό αυτοκίνητο, από τη νέα βουλή, είναι λιγότεροι από 50, παρά τα όσα έλεγαν πριν, άλλοι είπαν ότι θα τα κρατήσουν για ένα χρόνο μόνο, μπούρδες, ο χρόνος που λένε είναι  προσωρινή υπεκφυγή  και μόνο, μετά από ένα χρόνο «ποιος ζει και ποιος πεθαίνει»…..
     Παρακάτω δημοσιεύω ένα ποίημα του Γ.Σουρή που έγραψε πριν από 120 χρόνια και είναι πάντα επίκαιρο και πρέπει όλοι μας να το βάλλουμε δίπλα στον καθρέφτη μας (καλημέρα), και να το διαβάζουμε κάθε πρωί και καθώς φορά που πηγαίνουμε στον καθρέφτη.
    Οι  βουλευτές μας πρέπει να το βάλουν και στο πολυτελές υπηρεσιακό αυτοκίνητο καθώς και στο έδρανό τους στη βουλή, μήπως και  αποκτήσουν λίγο φιλότιμο και λίγη αξιοπρέπεια…..
    Για να μην κάνουν και αυτοί  ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΩΡΟΚΩΣΤΑΙΝΑ  

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ’ όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;
Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά ‘χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;
Νά ‘χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;
Όλα σ’ αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.
Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.
Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που ‘χει
στο ‘να λουστρίνι, στ’ άλλο τσαρούχι.
Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαριέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς.
Δυστυχία σου, Ελλάς,
με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,
τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;
   (Γ.ΣΟΥΡΗΣ)
                                                            ΑΝΔΡΕΑΣ  Η.  ΚΟΚΚΟΡΗΣ

26 Μαρτίου 2015

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ

Αυτή την φορά θα ξεκινήσω με κάτι μακάβριο:
 ΄Οταν αποδημεί  εις  Κύριο, κάποιος υπερήλικας, σκέπτομαι την ¨διαδρομή¨ του στη ζωή και φεύγοντας πόσα παίρνει  μαζί του και δε τα κληροδοτεί στις επόμενες γενιές…..
     Είναι κρίμα, να μη μας αφήνουν τις εμπειρίες τους, τις παραστάσεις τους, τις εικόνες που είδαν στην εφήμερη ζωή τους.
  Αφορμή για αυτές τις σκέψεις, ήταν οι διεκδικήσεις των Γερμανικών αποζημιώσεως και η σκέψη μου πήγε σε όλους αυτούς που επέζησαν από εκείνη τη φρικτή εποχή, από τον τόπο μας και δεν μας άφησαν, όσα προανέφερα.
  Μερικοί από αυτούς ήταν αυτοί που τους πήραν για καταναγκαστική εργασία, όπως οι  +Γ. Πουλέτσος, +Θ. Λάτσης, +Σ. Κοντολέων  κ.λ.π. 
  Στο δράμα τους, υπήρχε και το ευτράπελο, να τους δίνουν χάπια, για να μην πειράξουν τις γυναίκες τους, που οι άνδρες τους έλειπαν στον πόλεμο, μάλιστα για τις δουλειές στην πόλη έστελναν, εκτός εργοστασίου, τον πιο μικροκαμωμένο +Θ,Λάτση, γιατί σίγουρα αυτόν θα τον είχαν πιάσει τα χάπια……
   Μετά τον πόλεμο ξεκίνησαν με τα πόδια για την Ελλάδα και ο +Γ.Πουλέτσος πήρε και κουβάλαγε 3 χλαίνες,  για να φέρει κάτι στην πατρίδα, όμως  στη Γιουγκοσλαβία, προσπαθούσε με όποιο μέσο εύρισκε να προχωρήσει, όμως σε κάθε μεταφορέα, του έδινε αντί για εισιτήριο μια χλαίνη, προσπαθώντας  να φτάσει ζωντανός στο  Αγιελίδη   και τα κατάφερε, χωρίς τις χλαίνες,  όπως και οι άλλοι….
   Ποιός ξέρει αυτούς που έκαναν την πιο  ηρωική πράξη αντίστασης, κατεβάζοντας στο Λεωνίδιο την Ιταλική σημαία από την καραμπινιερία των Ιταλών, δίπλα στο Ηρώο και γράφοντας συνθήματα με φούμο στους τοίχους(+Τσουκάτος, +Ευσταθίου κ.λ.π.), μήπως πρέπει να στηθεί μια αναμνηστική πλάκα για αυτά τα ΠΑΛΗΚΑΡΙΑ......
  Τα ανωτέρω ήταν  η αφορμή να σκεφτώ και άλλους ανθρώπους, που έζησαν όλη την αίγλη της Πλάκας, και δεν τους μαγνητοφωνήσαμε, η βιντεοσκοπήσαμε να μας περιγράφουν  αυτά που είδαν και έζησαν,  όπως και οι προηγούμενοι…….
   Πόσες εικόνες θα μας έδιναν, αυτοί και πολλοί άλλοι, για αυτά που έζησε η Πατρίδα και ο τόπος μας  και καλά και κακά.
   Ο +Αλέκος ο Γούσγουλας για τις εμπειρίες του στη Μικρασιατική καταστροφή και το πως σώθηκε ακολουθώντας μόνος του για αμέτρητα χιλιόμετρα την κοίτη ενός ποταμού.
  ΄Οταν έφτασε μετά μυρίων κόπων και βασάνων στη Σμύρνη και επιβιβάστηκε σε πλοίο, βλέπει κάτω από το πλοίο τον αδελφό του (+Θεόφιλο), του φώναξε, εκείνος του ζήτησε να τον βοηθήσει, να ανέβει στο πλοίο, μικροκαμωμένος, ήταν αδύνατον να τον τραβήξει επάνω  στο πλοίο, σβέλτος όπως ήταν,  πηδάει στην προκυμαία και τον βοηθάει να ανέβει στο πλοίο, αμέσως μετά του ζητάει να του δώσει το χέρι για να ανέβει  και αυτός στο πλοίο και παίρνει την απάντηση: "Το πλοίο είναι γεμάτο και δεν έχει άλλη θέση", σκεφθείτε, εκείνη τη στιγμή, τι ψυχικό σθένος είχε, για να κάνει χιούμορ.......          
   Ο +Ξυραφάκιας, ο τελευταίος ταχυδρόμος για την Πόλη, που μετέφερε με το πλοίο και τα καλάθια με τα τοπικά προϊόντα, από τη πατρίδα, στους ξενιτεμένους, με αμοιβή μια λίρα για κάθε καλάθι….
   Επίσης και άλλοι Κωνσταντινοπολίτες, Μικρασιάτες, από Παραδουνάβιες χώρες κλ.π (+Λ. Γιαννούσης, + Αργυράκης, +Τούντας, +Αϊβαλιώτης, +Τροχανέοι κ.λ.π. ), πόσα θα μας περιέγραφαν, για μερικούς ίσως ανούσια, κατά την ταπεινή μου άποψη  όμως,  σημαντικότατα   για τον τόπο που ζούμε, τόσο τοπικά όσο και εθνικά.
         Αυτά τα αποσπασματικά που προανέφερα, ας γίνουν η αφορμή να μην χαθεί τίποτα από εδώ και στο εξής  και εάν μπορούσε ο Δήμος ή κάποιος άλλος φορέας, να κινηθούν προς την κατεύθυνση αυτή, αξιοποιώντας τόσο το πολύτιμο αρχείο  του +Τσούχλου, όσο και να αποκτηθεί με οποιοδήποτε τρόπο, εάν είναι δυνατόν, το αρχείο του +Κ. Παπαγεωργίου…
  Είμαστε υποχρεωμένοι να παραδώσουμε  την ιστορία του τόπου μας στην επόμενη γενιά, τα μέσα  υπάρχουν, ας βρούμε τη διάθεση και τη δύναμη να το κάνουμε....
                                          Α.Η.Κόκκορης

13 Φεβρουαρίου 2015

Ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ

Ο γνωστός – άγνωστος  πατριώτης  (γνωστός, γιατί τον ξέρουν όλοι και άγνωστος, γιατί  κρύβεται πίσω από το δάκτυλό του και χρησιμοποιεί άλλα ονόματα ………),
ξαναχτύπησε (ξανακάρφωσε).
     Είναι αυτός που στοχοποιεί  κάποιους επιλεκτικά, σίγουρα με «αρρωστημένη» κρίση και αρχίζει τα καρφώματα………
     Σε μια περίπτωση αλλεπάλληλων καρφωμάτων, αναγνωρίστηκε από τον  Π.
από το γραφικό του χαραχτήρα,  σε μια άλλη τον πρόδωσε  η απόδειξη  των 13 ευρώ και γλύτωσε, από την  μεγαλοψυχία του Μ.,  που δεν συνέχισε με τον δικηγόρο του την ποινική δίωξη, γιατί η συνέχεια θα ήταν ολέθρια γι΄ αυτόν……..
     Σε  μία άλλη περίπτωση, τον πρόδωσε   το είδος της καταγγελίας και δεν φτάνουν μόνο αυτά, αλλά φλομώνει τον κόσμο με ψέματα, ασύστολες συκοφαντίες, κάνοντας το άσπρο μαύρο και το μαύρο κίτρινο (το χρώμα του μίσους)……..
     Το  χειρότερο από όλα είναι που «καρφώνει »  με ονόματα όχι αγνώστων ή συνηθισμένων ονομάτων π.χ. Παπαδόπουλος, Κυρίος  κ.λ.π., αλλά με ονόματα ανταγωνιστών ή γειτόνων αυτών που «καρφώνει» και αυτό, αν μη τι  άλλο, είναι  εντελώς ΑΝΕΝΤΙΜΟ και ΔΟΛΙΟ για να μη χρησιμοποιήσω άλλη χειρότερη έκφραση,  για να δημιουργήσει προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις, συναδέλφων γειτόνων, αυτό κι αν είναι ρουφιανιά……
    Για την  μικρή μας κοινωνία  υπάρχει ένα χαρακτηριστικό περιστατικό,  που τα λέει όλα: όταν πρωτοήρθε στο Λεωνίδιο κάποιος καθηγητής (Καλ…), άφησε την βαλίτσα του έξω από το πρακτορείο του ΚΤΕΛ και έτρεξε να ρωτήσει , για κάποιο κατάλυμα και στη συζήτηση είπε ότι βιάζεται, γιατί  πρέπει να γυρίσει γρήγορα να πάρει την  βαλίτσα του, που είχε αφήσει, έξω από το πρακτορείο του ΚΤΕΛ , μήπως του την αρπάξουν, τότε ο ετοιμόλογος  Θ. Κ. του λέει: « Μην φοβάσαι για την  βαλίτσα σου, κλέφτες στο Λεωνίδιο δεν έχουμε, παρά μόνο ρουφιάνους », που να ζούσε τώρα να έβλεπε την πιο εξελιγμένη μορφή   ρουφιάνου, την πιο αισχρή και ξεδιάντροπη……..
    Ένα πρέπει να ξέρουν όλοι, για ό τι κάνουν, υπάρχει ¨Θεία Δίκη¨ και όσα κακά τους συμβούν,  στο μέλλον, πρέπει να το ξέρουν θα είναι για αυτά που   έχουν κάνει………
    Ο Χριστός είπε «ο  αναμάρτητος  πρώτος τον λίθον βαλέτω» και όταν υπάρχουν πολλές περιπτώσεις σαν του Μπουρικλέφσκη (ξέρει αυτός), είναι  μέγιστο θράσος, οι ενέργειες του…..
    Στις μικρές κοινωνίες εάν λειτουργούσαν όλοι, όπως ο «πατριώτης», σε εύλογο χρονικό διάστημα, θα είχαμε σκοτωθεί  μεταξύ μας και ο πληθυσμός θα είχε μείνει λιγότερος από  μισός……
     Η ανοχή  ( από τους Α., Γ., Μ., Η., Π., Α., Μ., κ.λ.π), δεν είναι αδυναμία, είναι πολιτισμένη αντίδραση, λογικών ανθρώπων, να μην μπλέξουν με δικαστήρια ή να πέσουν, στο χαμηλότερο ανθρώπινο επίπεδο, να τον μιμηθούν,  και να καρφώνουν (ρουφιανέβουν),  για ίδιο όφελος και ΜΟΝΟ, όπως αυτός……. .
    Κάποιος είπε, είναι αξιέπαινος που σπούδασε το παιδί του, αλλά  βρωμερός  και τρισάθλιος, να τον χρησιμοποιεί  σε ανώνυμες  συκοφαντίες ρουφιανιές και ασύστολα ψέματα, ανώνυμα στο διαδίκτυο …….
    Τέλος επειδή σίγουρα θα συνεχίσει  τα καρφώματα, εάν θα ήθελε να επανορθώσει, για όσα έχει κάνει, στην οικογένειά του και στην μικρή μας κοινωνία, θα πρέπει με άλλο όνομα, όπως συνηθίζει, να καρφώσει τον εαυτό του, γιατί  είναι πολύ χειρότερα αυτά που έχει κάνει  ποινικά, κοινωνικά, αντισυναδελφικά  κ.λ.π..
    Σίγουρα θα συνεχίσει το έργον του, αλλά κάποιος έπρεπε να του γράψει, έστω και με έμμεσο τρόπο, για τις ενέργειές του, γιατί έχει και ένα άλλο κακό: δεν καρφώνει όλους όσους κατά την «αρρωστημένη» κρίση του, παρανομούν, αλλά επιλεκτικά, όποιον του  κάθεται στο στομάχι  με υστεροβουλία και μόνο……,,,,
    Κρίμα σε αυτούς που τον  πιστεύουν και τον χαϊδεύουν……..
    Εύγε για την τιμιότητα,  του άμεπτου, αμόλυντου,  Χριστιανού ΠΑΤΡΙΩΤΗ…….
    Εν αναμονή  διατελεί η μικρή μας κοινωνία για τη συνέχεια του «Θεάρεστου   έργου του»

                              
                                                ΑΝΔΡΕΑΣ  Η.  ΚΟΚΚΟΡΗΣ

12 Ιανουαρίου 2015

ΤΑΞΙΔΙΑ - ΔΡΟΜΟΙ -ΔΙΟΔΙΑ


«Χρόνους  πολλούς  μετά την αμαρτία»,  να έχω δικό μου αυτοκίνητο,  έκανα ένα ταξίδι  με Λεωφορείο  του ΚΤΕΛ.    
     Είναι αμαρτία να έχει κάποιος  αυτοκίνητο, γιατί  κυκλοφορεί  σε δρόμους ακατάλληλους, πληρώνει διόδια απαράδεκτα  (από τα πιο ακριβά στην Ευρώπη),  ασφάλειες, που είναι μόνο για να εισπράττουν, συμπεριφορά οδηγών  για ψυχιατρείο,
κυκλοφοριακή αγωγή  μηδέν, τεκμήρια για τα μεγάλα πιο ασφαλή  αυτοκίνητα, για τα οποία πληρώνεις τρελά τέλη κυκλοφορίας και τόσα άλλα…..
     Το ταξίδι ξεκίνησε πολύ πρωί και το πρώτο ταρακούνημα ήρθε  στο πρώτο χιλιόμετρο,  κατά τη διέλευση  μέσα από την κοίτη του ποταμού Δαφνώνα, που παρά την φιλότιμη προσπάθεια του οδηγού να αποφύγει τις γούβες και με  ταχύτητα σχεδόν μηδενική, το ταρακούνημα, ήταν εντονότατο  και  άλλους τους νανούρισε (μετά από λίγο από κάποιους ακουγόταν το κελάηδημα της μύτης τους, κοινώς ροχαλητό) και άλλους τους ανακάτεψε το στομάχι, όπως ο γράφων που έτρεξε μπροστά στην θέση των  «ατόμων με ειδικές ανάγκες» για να αποφύγει τυχών «πρόωρες εξαγωγές»…..
     Το ταξίδι μετά από λίγο έγινε αστικού λεωφορείου, μια και οι στάσεις ήταν κάτι παραπάνω  από συχνές, με αποκορύφωμα να περιμένει κάποια κυρία το λεωφορείο 100 μέτρα, ίσως και λιγότερο από την  στάση   κάποιου χωριού και σε κάποιο άλλο χωριό πάλι για 100 μέτρα  να ταλαιπωρούνται  ο οδηγός  οι ταξιδιώτες  για να περάσεις μέσα από στενούς δρόμους το λεωφορείο, αντί να το περιμένουν στον επαρχιακό δρόμο, στα 100 μέτρα που προανέφερα….
    Παραπάνω ανέφερα για 100 μέτρα και δεν σκέφτεται κανένας, πόσα χιλιόμετρα κάνουν κάποιοι από τα χωριά, το Λεωνίδιο, την Πραγματευτή, τα Π.Μέλανα, τον Τυρό, το ΄Αστρος κ.λ.π. για να πάνε στις στάσεις και να ταξιδέψουν.
     Εκτός από την χωρίς μέτρο αντιμετώπιση των ανθρώπων που προανέφερα και η συγκοινωνία γίνεται κουραστική για τους ταξιδιώτες και αποφεύγουν  όσοι μπορούν αυτό το ταξίδι.
     Σε τελική ανάλυση το ΚΤΕΛ χάνει επιβάτες, οι επιβάτες ταλαιπωρούνται   και η  διάρκεια του ταξιδιού επιμηκύνεται…..
     Το ταξίδι  συνεχίστηκε διασχίζοντας την Αργολίδα και εκεί οι δρόμοι αποδεικνύονται καρμανιόλες,  αφού από κάθε αγροτικό παράδρομο, πετάγονται τρακτέρ, αγροτικά αυτοκίνητα και δεν είναι μόνο το ξεπέταγμα που κάνουν, είναι η συνέχεια της πορείας τους,  που γίνεται με ταχύτητα χελώνας και αναρωτιέται κάποιος, αφού δεν βιάζονται, γιατί κάνουν «σφήνα» σε λεωφορεία που μεταφέρουν επιβάτες σε  νταλίκες που είναι φορτωμένες και σταματάνε δεν σταματάνε, υπάρχει
μυαλό στους πρασάδες  (Αργείτες) οδηγούς,  ή έχουν πρασόρυζο στο κεφάλι τους.
     Η συνέχεια της πορείας μας,  που γινόταν από την αρχή με ψιλοβρόχι,  είχε και ένα  ωραίο περιστατικό, μπροστά μας ήταν ένα αυτοκίνητο που δεν καθάριζαν οι υαλοκαθαριστήρες του καλά το παρμπρίζ (μπροστινό τζάμι του αυτοκινήτου ή αλλιώς ανεμοθώρακας), από τις λάσπες από τα προπορευόμενα αυτοκίνητα  και γι΄ αυτό, η ταχύτητά του ήταν περιορισμένη, ξαφνικά βλέπουμε να βγάζει ο οδηγός το χέρι  του από το παράθυρο κρατώντας  ένα μπουκάλι νερό και να ρίχνει πάνω στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου του….
     Το «στο ένα χέρι το τιμόνι στο άλλο χέρι το τσιγάρο….», άλλαξε λόγω της κρίσης και έγινε « στο ένα χέρι το τιμόνι στο άλλο χέρι το μπουκάλι….. », για να καθαρίσει το παρμπρίζ και να τρέξει πιο γρήγορα, αφού  θα βλέπει καλύτερα…..
      Το ταξίδι μου συνεχίστηκε, με δικό μου αυτοκίνητο, προς την Πάτρα, πληρώνοντας διόδια,  για μια διαδρομή της κακιάς ώρας, που ο μισός δρόμος ήταν με διαχωριστικούς κώνους λόγω των έργων  και ο άλλος με διπλή γραμμή, τα διόδια που πληρώνουμε για αυτό  το δρόμο, είναι ένα  «χαράτσι»  και μόνο, χωρίς  κανένα αντίκρισμα, θα πρέπει ή να βάλουν μια πινακίδα στα διόδια και να γράφει, «χαράτσι υπέρ των μεγαλοεργολάβων- εταιρειών»  η να τα καταργήσουν και να βάλουν 10 μπλόκα της τροχαίας και να γράφουν τις παραβάσεις  σε διπλή γραμμή και παραβάσεις ορίου ταχύτητας, αφού το 99% των οδηγών κάνουν και τις δύο παραβάσεις, αμέτρητες φορές και το κράτος θα εισέπραττε, πολύ περισσότερα χρήματα, από τα διόδια και θα ήταν και πιο δίκαιη η είσπραξή τους εν μέρει……
     Τελικά μας ξεζουμίζουν οικονομικά οι πάντες, δυσκολεύουν τη ζωή μας, χωρίς κανένα αντίκρισμα από τα διόδια σε δρόμους χειρότερους  από επαρχιακούς, μέχρι τα άλλα χαράτσια, που  αν και πληρώνουμε συνέχεια πολύ περισσότερα   μας προσφέρουν όλο και  λιγότερα, στην  υγεία, τους μισθούς, τις συντάξεις, στην κοινωνική μέριμνα  κ.λ.π.
      Καλά  ΤΑΞΙΔΙΑ, πληρώνοντας λογικά  ΔΙΟΔΙΑ, σε  ΔΡΟΜΟΥΣ  που να τα αξίζουν……

ΑΝΔΡΕΑΣ  Η.  ΚΟΚΚΟΡΗΣ

17 Οκτωβρίου 2014

ΒΡΕ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΜΕ ΤΕΛΙΚΑ

    Ακούμε συνέχεια για το άνοιγμα  στις αγορές , ότι θα φύγουμε από το Δ.Ν.Τ. τέλος από τα μνημόνια, για πρωτογενές πλεόνασμα κ.λ.π. κούφια λόγια  και τίποτε άλλο…
    Το πρωτογενές πλεόνασμα  έχει γίνει ασανσέρ, μόνο καθόδου και αυτό γιατί στις 3/9 ανακοινώθηκε  πλεόνασμα 3,2 δις, στις 15/9,  2,317 δις και στις 23/9, 1,84 δις, λες και το πλεόνασμα είναι στραγάλια και κάθε φορά που ο μπακάλης βάζει με τη «σέσουλα»  τα μετράμε και  βρίσκουμε διαφορετικό  νούμερο, άλλοτε η σέσουλα βάζει 453 στραγάλια και άλλοτε  425…
    Από τη μια, όλα αυτά που μας λένε, από την άλλη η τρόικα  έρχεται  και  πιέζει την κυβέρνηση για υλοποίηση των δεσμεύσεων με νέα μέτρα και απολύσεις και εμείς  με τη θηλιά  στο λαιμό να πληρώνουμε να ξαναπληρώνουμε και τώρα να  πληρώνουμε  για τα ακίνητά μας, ενοίκιο (ΕΝΦΙΑ)  και έπεται και συνέχεια….
    Ο πρωθυπουργός  και οι προηγούμενοι, είχαν πάρει την ευλογία των Η.Π.Α  και  τα έκαναν μούσκεμα, γι αυτό ο επόμενος δεν αρκέστηκε μόνο στην ευλογία που πήραν οι  προηγούμενοι  (ΗΠΑ), γιατί κατάλαβε ότι δεν έφτασε για να γίνει κάτι, γι αυτό  έτρεξε και πήρε  τις ευλογίες της Ρωσίας, του Πατριάρχη, των μοναχών  του Αγίου Όρους και του Πάπα,  που ξέρεις σκέφτηκε,  καμιά φορά γίνονται και θαύματα, ας έχω την ευλογία τους, μήπως και μεσολαβήσουν για το θαύμα……
    Ο κόσμος  «έχει λαλήσει»  (έκφραση  της νεοελληνικής καθομιλουμένης ),  οι λέξεις , απελπισία, αβεβαιότητα, δεν πάει άλλο, πως  θα τα βγάλουμε πέρα κ.λ.π.,
κυριαρχούν στο καθημερινό  μας λεξιλόγιο…..
     ΄Ακουσα κάποιον να  λέει:  Από αυτούς που θυμάμαι  και για όσους διάβασα, που μας κυβερνήσανε τι έκαναν ή τι δεν έκαναν, δεν ψάχνω να βρω ποιος ήταν προδότης (που θα ήταν και φυσιολογική εν μέρει σκέψη ), αλλά  ποιος από όλους αυτούς δεν ήταν προδότης, και μόνο σαν σκέψη αυτό μαρτυρά την τραγική υπόσταση του  Νεοελληνικού Κράτους  και εμάς τους  πολίτες του, που θέλουμε την Δημοκρατία  και ψηφίζουμε  τα κόμματα  να επιβάλουν την «δικτατορία τους»…….
    Την «δικτατορία» τους,  που  διορίζει-απολύει, φυλακίζει-ελευθερώνει. Δικάζει-αθωώνει, έχει την πολιτική ασυλία (κάποιος την είπε αλητεία), για τους βουλευτάδες, τους, την ασυλία για τους λεφτάδες τους, τους πολιτευτάδες τους κ.λ.π…….
    Με όλα αυτά  αναρωτιόμαστε: τελικά  που πάμε,  σε ποιο μακρινό απάνεμο λιμάνι θα φτάσει το σαπιοκάραβό μας, που μπάζει νερά από παντού, από τις αμέτρητες τρύπες,  που έχει  και τα σημαντικότερα,  χωρίς ρότα και καπετάνιο, στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα…….
     Βρε που πάμε τελικά με το σαπιοκάραβό μας, σε απάνεμο μακρινό λιμάνι (2020  κ.λ.π.), αποκλείεται, δεν αντέχει, μήπως πάμε στα σίγουρα, προς τα κάτω, να πιάσουμε πάτο και να ησυχάσουμε μια για πάντα, αφού μετά δεν θα έχουμε άγχος, αγωνίες , αβεβαιότητα για το μέλλον…
     Οι επιστήμονές μας, το καλύτερο εργατοτεχνικό μας ανθρώπινο δυναμικό φεύγει, μεταναστεύει για να ζήσει, και γίνονται  πολίτες  των ισχυρών κρατών και όπως είπε κάποιος Δήμαρχος σε κάποιο Ελληνοιταλικό  Συνέδριο, εμείς κάνουμε πολίτες αυτούς που έρχονται  με σαμπρέλες (φουσκωτά), τις οποίες τρυπάνε μες στα χωρικά μας ύδατα για να περισυλλεγούν σαν ναυαγοί, και αν  πνιγεί κάποιος από αυτούς, βρίσκουν την ευκαιρία  οι ρατσιστές της Ευρώπης να μας χαρακτηρίσουν ρατσιστές για να καλύψουν, το χωρίς μέτρο  ανθελληνικό ρατσισμό τους και μόνο και όχι από ενδιαφέρον για τους λαθρομετανάστες, γιατί αν είχαν τόσο ενδιαφέρον για αυτούς θα ζητούσαν να τους προωθήσουμε στα  κράτη τους, για να τους προσφέρουν στέγη δουλειά κ.λ.π.
     Εμείς χαμένοι για χαμένοι και δεν ξέρουμε που πάμε τελικά και επειδή  σίγουρα στην πλειοψηφία μας δεν είμαστε ρατσιστές, ας τους κάνουμε πολίτες μας, με την προϋπόθεση να μεταναστεύσουν σε εύλογο χρονικό διάστημα σε κράτη της  Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης για να δουν και αυτοί «πόσα απίδια χωράει ο σάκος» τους.-
ΑΝΔΡΕΑΣ  Η.  ΚΟΚΚΟΡΗΣ

8 Σεπτεμβρίου 2014

Α Ν Ω Ν Υ Μ Ο Ι

  Από πολύ μικρός,  άκουγα  για τα κάθε λογίς  κουτσομπολιά  που έλεγαν πίσω από τις πλάτες  των ανθρώπων, οι γυναίκες στις  «ρούγες» και  οι άνδρες στα καφενεία.
   Σιγά-σιγά, κατάλαβα ό τι στα μικρά μέρη (μικρό χωριό κακό χωριό, τα λίγα σπίτια), επειδή δεν έχουν να ασχοληθούν με πολλά πράγματα,  ασχολούνται με το τι κάνει ο διπλανός τους, ο γείτονας , ο γνωστός, ο συγγενής και  όπως συμβαίνει με το «χαλασμένο  τηλέφωνο»,  από  στόμα σε στόμα,  στο τέλος το άσπρο γινόταν μαύρο και η αλήθεια,  ψέμα.
   Πολλές φορές όμως, αν κάποιοι είχαν  «διαφορές»  με  κάποιους  ή  για  άλλους λόγους ( άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου), η  αλήθεια  γινόταν συνειδητά  ψέμα και όλα αυτά. αφού δεν λέγονταν κατά πρόσωπο, ήταν  χωρίς κανένα κόστος,   
    Αυτό το φαινόμενο, έχει εξελιχθεί τελευταία στο διαδίκτυο και ο καθένας μπαίνει και γράφει ανώνυμα ότι θέλει, το  τραγελαφικό είναι που γράφουν πολλοί ότι  τους  ενοχλεί  το ανορθόγραφο ή το  γράψιμο με ξένους γραφικούς χαρακτήρες, και δε τους ενοχλεί το ανώνυμο,  αν είναι δυνατόν…….
    Διαβάζουμε από ανώνυμους απίθανα πράγματα,  αυτά  όμως θα έπρεπε να έχουν όνομα, να αναλαμβάνει αυτός που τα γράφει  και την ευθύνη αυτών που γράφει, διαφορετικά,  καλό είναι να μη γράφουνε και να μη τα δημοσιεύει ο κάθε υπεύθυνος. τίποτα υο ανώνυμο που θα  κατηγορεί ή θα συκοφαντεί  κάποιον,  γιατί μετά αυτός που κατηγορείται άντε να αποδείξει  ό τι  «δεν είναι  ελέφαντας»…
     Πρόσφατα  κυκλοφορούν και  γραπτές ανώνυμες καταγγελίες, που ρίχνουν  σε πολυσύχναστα μέρη, που και αυτές σε  τελική  ανάλυση έχουν τον σκοπό τους,  να συκοφαντήσουν,  ποιος ξέρει για ποιους λόγους,  πολιτικούς,  ερωτικούς, επαγγελματικούς κ.λ.π. ( η άβυσσος….  που προανέφερα……
     Αυτή η μέθοδος,  θυμίζει σε μικρότερη  έκδοση,  τα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου,  τότε που η ανθρώπινη ζωή είχε πολύ μικρό κόστος και η εξόντωση, αντιπάλων, αντίζηλων, ανθρώπων που είχαν κτηματικές διαφορές ή οικονομικές διαφορές, π.χ. χρώσταγε  σε κάποιον  χρήματα, τον κατέδιδες  στις κατοχικές  δυνάμεις ότι έκανε αντίσταση ή το έδειχνες ανώνυμα  φορώντας; την κουκούλα και τον εκτελούσαν αμέσως το ίδιο και στον εμφύλιο τον κάρφωνες  σαν αντίθετο τους και  τον έτρωγε το μαύρο σκοτάδι, μετά ο ανώνυμος έλυνε τα προβλήματά του.
     Σε μια μικρή κοινωνία, όλα αυτά δεν έχουν θέσει και πρέπει αυτά τα φαινόμενα να απομονωθούν,  πρέπει να βγουν οι κουκούλες, να σταματήσουν οι πισώπλατες μαχαιριές, ή έχεις το θάρρος να το καταγγέλλεις επώνυμα ή  δεν έχεις το θάρρος,  φοβάσαι,  η σκέπτεσαι υο κόστος  που θα έχει η καταγγελία σου   και δεν μιλάς ……
     Το  κόστος της καταγγελίας,  μπορεί να είναι μεγάλο, γιατί θα δεχθεί αυτός που καταγγέλλει, πόλεμο από αυτόν που καταγγέλλει και τους περί  αυτόν συγγενείς και φίλους  κ.λ.π., γιατί  κακά τα ψέματα έχουν γίνει καταγγελίες, επώνυμες 100 % και αυτός που τις έκανε  δέχθηκε πόλεμο, γιατί είχε δίκιο, αλλά δεν έπρεπε να θίξει ή αν θέλετε να πω διαφορετικά να «ξεβρακώσει» κάποιον, γιατί  έπρεπε να του το  πει από πριν για να μην φοράει «μπαλωμένο και βρώμικο βρακί» και το δει ο κόσμος  κατά το «ξεβράκωμα»…… Πρέπει να του το λέει από πριν και ο κόσμος να βλέπει ότι  το «βρακί»  είναι καθαρό δεν είναι μπαλωμένο, αποπροσανατολισμός για να πάει περίπατο η καταγγελία, δυστυχώς αυτοί είμαστε και έτσι και αλλιώς, τίποτα δεν είναι τυχαίο, για την κατάντια μας και την κατρακύλα μας……….

 Ανδρέας Η. Κόκκορης  

15 Ιουλίου 2014

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

 Η  «καλημέρα» είναι μια ευχή στο διπλανό μας, να έχει μια καλή  ημέρα.
    ¨Η καλημέρα είναι από το θεό¨,  λέει ο λαός,  ο Δ. Χριστοδούλου  έγραψε τους στίχους στο τραγούδι του Μάνου Λοϊζου «…..μια καλημέρα ειν΄ αυτή πες την κι ας πέσει κάτω…..»
     Ο πλέον διαδεδομένος χαιρετισμός  χάθηκε και αντικαταστάθηκε από μιζέρια, λύπη….., μια τόσο απλή λέξη και να δημιουργεί τόσους προβληματισμούς …..
     Αυτούς τους προβληματισμούς του ς είδαμε και στις εκλογές, βλέποντας να αποφεύγει να καλημερίσει ο ένας τον άλλο γιατί θα ψήφιζαν διαφορετικούς συνδυασμούς.
      Μερικοί  χαιρετισμοί , ήταν εγκάρδιοι και άλλοι με φανερή την ψυχρότητα, για να μην πω τίποτα  χειρότερο…..
     Μου εκμυστηρεύτηκε κάποιος φίλος  και μου είπε ό, τι,  αν και δεν ψηφίζει εδώ, του έκοψαν την  καλημέρα μερικοί, επειδή κάποιος συγγενής του, δεν ψήφιζε  τον «δικό τους»…
     Στις εκλογές τις τοπικές έγιναν πολλά στραβά και  περίεργα, στην ουσία αυτό που έγινε είναι το πισωγύρισμα σε άλλες εποχές,   και για να μη πούμε καληνύχτα και να πάμε στο «σκοτάδι της νύχτας», με τη συμπεριφορά μας, πρέπει να τα ξεπεράσουμε και όλοι μαζί για το καλό του τόπου να πάμε μπροστά……
    ΄Ολοι ξέρουμε ότι η πατρίδα είναι στα χειρότερά της, ο τόπος έχει μείνει πάρα πολύ πίσω, παρά τις  προσπάθειες που έχουν γίνει από το Δήμο, Α.Ε.Πάρνωνα και μερικούς ιδιώτες (ξενοδοχεία-ενοικιαζόμενα κ.λ.π.) και πρέπει όλοι μαζί να κάνουμε τον αγώνα μας, ο τόπος είναι μικρός  και δε περισσεύει κανένας, τους έχει όλους ανάγκη…..
    «΄Ο γέγονε, γέγονε» , ό, τι έγινε, έγινε,,,,,,
    Επειδή η  καλή μέρα  από το πρωί  φαίνεται, ας ξεκινήσουμε εμείς οι ίδιοι μεμονωμένα, να λέμε στον εαυτό μας, την πρώτη καλημέρα, για να μας πάει «καλή  η μέρα». Δεν είναι τυχαίο, που στα  σπίτια υπήρχε  ο καθρέφτης «καλημέρα» και  σου «έλεγε»  την   πρώτη καλημέρα ……
    Όταν φεύγουμε από το σπίτι, να λέμε καλημέρα στο διπλανό μας, να του λέμε αυτή την ευχή, να έχει μια καλή μέρα, μέσα από την καρδιά μας, δεν κοστίζει τίποτα και δεν πρέπει να χαθεί με τίποτα…….
    Αν είναι να κρατάμε απωθημένα, να σκεφτόμαστε την εκδίκηση και να την βγάζουμε στο χαιρετισμό μας, σημαίνει, ότι  έχει τελειώσει η μέρα, το φως, μετά τις εκλογές και τότε ας πούμε ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ και να είμαστε άξιοι  της μοίρας μας……..

                                                                       ΚΑΛΗΜΕΡΑ  ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Ανδρέας Κ.

6 Μαΐου 2014

Π Ρ Ο Ε Κ Λ Ο Γ Ι Κ Α 2014

  

Πριν από λίγα χρόνια, όλες οι εκλογές, είχαν γίνει με την παρουσία του
στρατού στα εκλογικά κέντρα και αν ανατρέξουμε πιο παλιά, η παρουσία του
στρατού ήταν εντονότερη, αλλά και οι συμπεριφορές των κομματαρχών και
των υποψηφίων ήταν τελείως διαφορετικές…..

Σιγά-σιγά φτάσαμε σε πιο ¨πολιτισμένη¨ εκλογική διαδικασία με την παρουσία
μόνο λίγων αστυνομικών, δια παν ενδεχόμενο και μόνο…..
΄Ομως αυτό που δεν ξεπεράσαμε, είναι ο σεβασμός για την κομματική άποψη
του αντίθετού μας, που το αποκορύφωμα από τους κομματάρχες κ.λ.π. ήταν τα
¨χρωματιστά¨ καφενεία, και λέω δεν το ξεπεράσαμε, γιατί τώρα υπάρχει το
¨μποϊκοτάζ¨ σε υποψήφιους κ.λ.π., που είναι εντονότερο, λίγο πριν από τις
εκλογές και περισσότερο μετά, ειδικά από τους χαμένους κάθε φορά….

΄Ενα στοιχείο των τελευταίων εκλογών, είναι οι υποψηφιότητες από
συγγενικά πρόσωπα, σε διαφορετικούς συνδυασμούς και αυτό δεν θα είχε καμία
σημασία εάν υπήρχε το στοιχείο που προανέφερα (ο σεβασμός στην κομματική
άποψη του αντίθετού μας), πολύ δε περισσότερο του συγγενούς μας, που σίγουρα
δεν υπάρχει, τουλάχιστον στην πλειοψηφία μας.

Μέχρι εδώ θα ήταν όλα καλά, ο καθένας να έχει την άποψή του, τι θα γίνει όμως
την ημέρα των εκλογών, που κατά το συνηθισμένο φαινόμενο, να κουβαλάμε τους
ηλικιωμένους και όχι μόνο, για να ψηφίσουν, ποιός θα τους πάει στο εκλογικό
κέντρο; ή θα τραβάει ο ένα από τη μία πλευρά και ο άλλος από την άλλη και θα
τους ¨ξεγοφιάσουν¨, ο Θεός να βάλει το χέρι του να πρυτανεύει η λογική εκείνη
την ημέρα και περισσότερο στα σπίτια, για το ποιός, θα πάει ποιόν, και για
ποιόν ……..

Το κακό με όλα τα ανωτέρω, δεν είναι μόνο όσα προανέφερα, είναι και η μη
συμμετοχή και άλλων ικανών και μορφωμένων στις εκλογές, για να προσφέρουν
για τον τόπο τους. Επίσης τα κριτήρια των ψηφοφόρων είναι ¨περίεργα¨ και έχουν
στερήσει την εκλογή σε ανθρώπους που θα μπορούσαν να προσφέρουν…..
Τελευταία ακούγονται περίεργες συμπεριφορές και σε θέματα επαγγελματικών
συνεργασιών, που έχουν σχέση με υποψηφιότητες, μακάρι να είναι ψέματα, γιατί
αλίμονο, σε αυτή τη χρονική περίοδο και την κρίση που υπάρχει, σχεδόν σε όλους
τους τομείς της κοινωνίας μας, να λειτουργούμε έτσι ή να διαδίδουμε κάτι τέτοιο,
χωρίς να υφίσταται…… ας δείξουμε ανωτερότητα, πολιτισμό και ήθος…..

Σημ. ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ: Είναι ένας διεθνής όρος που συνήθως αποδίδεται ως
εμπορική απομόνωση, άρνηση εμπορικής σχέσης και αντίστοιχων οικονομικών
επαφών.
Ο όρος προήλθε από το όνομα του άγγλου γαιοκτήμονα Τσάρλς Μπόϊκοτ,
στον οποίο αρνήθηκαν, οι καλλιεργητές του, κάθε υπηρεσία.
Στην Ναυτιλία εκδηλώνεται κυρίως ως ¨εργατικό μποϊκοτάρισμα¨, όπως για
παράδειγμα, η άρνηση λιμενεργατών, να εκφορτώσουν πλοίο κάποιας χώρας,
κατά της οποίας έχει εκδηλωθεί εμπορική απαγόρευση
Κατά το διεθνές δίκαιο χαρακτηρίζεται ως ειρηνικό μέτρο πίεσης.

Ανδρέας Κόκκορης

19 Απριλίου 2014

ΠΑΣΧΑΛΙΝΑ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ


Και φέτος  θα   γιορτάσουμε  πάλι, το  Πάσχα  στο Λεωνίδιο και πρέπει να θυμηθούμε μερικούς ανθρώπους, που άφησαν το στίγμα τους και να αναφέρουμε και κάποιους άλλους που συνεχίζουν να βάζουν το ¨λιθαράκι¨  τους, για να είναι αυτές οι ΄ Αγιες ημέρες μοναδικές στον τόπο μας.
    Πρώτος ο κατά το Δ. Ψαθά    Παπαμπουρλοτιέρης  (Παπαστέλιος), που έκανε τη διαφορά με τις ενέργειές του και την «μονομαχία» του με τον Παπαμίμη.
    Η κόντρα τους συνεχίζεται και  εκεί ψηλά που βρίσκονται, με προβάδισμα του Παπαμίμη, αφού έχει τη βοήθεια του πυρπολητή  του Θ.Κ., γι αυτό και λίγο πριν από το φετινό Πάσχα κάλεσε ο Παπαστέλιος κοντά του, για βοήθεια, το βασικό στέλεχος της πυροβολαρχίας του Α.Τ.,  για να  ξαναπάρει την πρωτοκαθεδρία κατά το φετινό εορτασμό …...
    Πρέπει να λέμε για την βοήθεια του Δ. Ψαθά, που με το περιβόητο
«Καρναβάλι στη Πάτρα, Πάσχα στο Λεωνίδιο»,  έδωσε άλλη διάσταση στο Πάσχα του Λεωνιδίου και το έκανε γνωστό στο Πανελλήνιο.
    Να θυμηθούμε τον Μπαρμπανιόνιο και τα βαρελότα του, ειδικά την 
Μ. Παρασκευή, όταν δεν άφηνε τα  περάσει ο Επιτάφιος,  αν δεν άδειαζε το τελάρο της μαναβικής από τα «πολεμοφόδιά» του.
    Να αναφέρουμε τους  Αδελφούς Ζαρ….,  που έφερναν με φορτηγάκι, τα  αναγκαία,  για την Πασχαλινή εκτόνωσή τους…
    Να ξαναφέρουμε στη μνήμη μας τους:  Πόλεμο, Ντινέλια, Γαλίφο κ.λ.π. που το Πάσχα το καταλάβαιναν μόνο ρίχνοντας τις μπόμπες τους, ακούγοντας πρώτα τον ήχο της έκρηξης και μετά την ηχώ από τον Κοκκινόβραχο στο Σκυλοχώρι και από το Σκυλοχώρι στον Κοκκινόβραχο και πάλι πίσω μέχρι να σβήσει ο ήχος και να ρίξουν τις επόμενες.
     Το Ντόλα με την κομπανία του, που έκαναν Πάσχα ψηλά  τον Κοκκινόβραχο, πετώντας  δυναμίτες και φωτίζοντας τον «Ταραμά» με βεγγαλικά.   
    Επίσης τους ανώνυμους και τις ανώνυμες, τότε και τώρα,  που εθελοντικά φροντίζουν το στόλισμα των επιταφίων, την κατασκευή των αεροστάτων κ.λ.π.    
    Τέλος για αυτούς που και τώρα φτιάχνουν τα πυροτεχνήματά τους, για το χρήμα και το χρόνο που αφιερώνουν, για να ζήσουν με το δικό τους τρόπο την Ανάσταση, τώρα αν είναι σωστό μαζί με τα άλλα έθιμά μας, αυτό νομίζω ότι δεν πρέπει να το συζητάμε, αρκεί να τα ρίχνουν μακριά από τον κόσμο και πολύ μακριά από σπίτια κ.λ.π. οικοδομήματα για να μην προξενήσουν ζημιές.   
    Πολλοί μπουρλοτιέρηδες έχουν συρθεί και στα δικαστήρια, αλλά στάθηκαν στο ύψος τους για το έθιμο και συνεχίζουν.
    ΄Εχω δει τυχαία, καμάρα  σπιτιού να έχει ολόκληρη στοίβα από δεκάδες μπόμπες και  σκέφτηκα : Αυτοί που τα έφτιαξαν μόνο έτσι καταλαβαίνουν το δικό τους Πάσχα…., ίσως να κάνω λάθος, αλλά από την άλλη είναι βίωμά τους….., ο καθένας με τον τρόπο του……..
    Να κλείσω με ένα πασχαλινό ευτράπελο: για  τους Γ.Κόκκο..., Γ.Κόκκι… και Γ. Καλ… που κάποιο Πάσχα  όταν όλοι ήταν στην εκκλησία για την Ανάσταση, αυτοί έκαναν επιδρομή στο αρχοντικό των Γου…. και άρπαξαν από το τσιγκέλι το Αρνί τους, και το έφαγαν με την παρέα τους στην ταβέρνα διασκεδάζοντας και εξιστορώντας το ανδραγάθημά τους  και το πάθημα των Γου…..  που έμειναν χωρίς αρνί, τρώγοντας Πασχαλιάτικα μακαρονάδα.
   Πάσχα των Ελλήνων, Πάσχα και του Λεωνιδίου μοναδικό, ανεπανάληπτο, που με τα νεραντζάκια με το κεράκι μέσα, να φωτίζουν τους δρόμους, την Μ. Παρασκευή και τα αεροστατάκια στους τοίχους των δρόμων πριν την Ανάσταση, σε προδιαθέτουν για την μοναδική  Ανάσταση με τα Αερόστατα  κ.λ.π…….
 Καλή Ανάσταση, με υγεία για όλους και μνήμη για όσους πρόσφεραν και  εκτίμηση για όσους προσφέρουν (νεραντζάκια, αεροστατάκια, αερόστατα κ.λ.π.)……                                                                                         
Ανδρέας Κόκκορης

20 Μαρτίου 2014

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

    Σε λίγες ημέρες θα γιορτάσουμε την επέτειο της εθνικής μας παλιγγενεσίας και για άλλη μια φορά θα αγνοήσουνε τον «άγιο της πολιτικής» τον ευγενή κόμη που έγινε ένα με το λαό  (τους φτωχούς που τον λάτρεψαν),  τον Ιωάννη Καποδίστρια.
    Θα τον αγνοήσουνε συνειδητά, γιατί δεν πρέπει να ξέρουν οι κουτόφραγκοι Νεοέλληνες ποιος ήταν αυτός ο ΑΓΙΟΣ, ο ΕΛΛΗΝΑΣ, ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ, ο ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗΣ,  ο πάνω από όλα ΑΝΘΡΩΠΟΣ…….
     Η Δ΄ Εθνοσυνέλευση που έγινε στο Άργος  αποφάσισε  να δώσει αμοιβή στον κυβερνήτη Καποδίστρια, εκείνος το αρνήθηκε και δεν έλαβε ποτέ μισθό (το ακούτε 300  Βολευτές του  Εθνικού μας Κοινοβουλίου,  που αντί για ένα μισθό με τις κάθε είδους παροχές, παίρνετε τουλάχιστον  4 μισθούς…) και αυτός όχι μόνο δεν έπαιρνε τίποτα, αλλά υποθήκευσε την περιουσία του για να πάρει δάνειο η πατρίδα του (για να το μάθουν, αν δεν το ξέρουν οι απάτριδες πολιτικοί……).
     Ένα χρόνο αφότου ανέλαβε την διακυβέρνηση, το 1929 οι ξένοι άρχισαν να πιέζουν ασφυκτικά, για μεγάλες αξιώσεις, απειλώντας να σταματήσουν την οικονομική βοήθεια.
     Ο Καποδίστριας τους έκλεισε την πόρτα και τους απάντησε «Δεν αλλάζουμε την πορεία μας, εξάλλου έχουμε για ένα μήνα ακόμη να φάμε», το είπε, αν και ήμασταν τότε, εντελώς «ξεβράκωτοι» αλλά είχε το σθένος, την πυγμή και το μεγαλείο να τους απαντήσει έτσι……
      Ποιος  σημερινός πολιτικός θα απαντούσε στους τροϊκανούς και στο ΔΝΤ έτσι;  ΚΑΝΕΝΑΣ, ποιος  θα υποθήκευε για την πατρίδα την περιουσία του; ΚΑΝΕΝΑΣ, ποιος δεν θα έπαιρνε το μισθό του ΚΑΝΕΝΑΣ….  Γι αυτό συνειδητά τον αγνοούμε για  να  μην  υπάρχει  μέτρο  σύγκρισης  με  τα  σημερινά  «ανθρωπάκια» του «κοινουβουλίου» μας…..
      Ο Καποδίστριας  ήξερε ότι θα τον δολοφονήσουν, αλλά δεν τον απέτρεψε, για να μην διχαστούν οι ΄Ελληνες και εδώ φαίνεται,  το ΜΕΓΑΛΕΙΟ του, που προανέφερα!!
     Η επανάσταση κηρύχτηκε στο Λεωνίδιο στις 16-3-1821, την επομένη 17-3-1821 στην Μάνη (Αρεόπολη), όμως το κράτος καθιέρωσε την 25-3-1821 (ίσως  με εκκλησιαστικά κριτήρια), ουσιαστικά όμως στις 3-2-1830, μπήκαν οι υπογραφές, σε ένα πρωτόκολλο που υπογράφηκε στο Λονδίνο με κυβερνήτη τον Καποδίστρια.   
   ΄Ηταν το πρωτόκολλο ανεξαρτησίας μας ακριβώς πριν από 184 χρόνια και αυτήν την ημέρα θα έπρεπε να γιορτάζουμε….
    Γιατί αφού έχει καθιερωθεί η 25η Μαρτίου ως ημέρα εθνικής γιορτής, πηγαίνουν ακόμα και πρόεδροι δημοκρατίας στην επέτειο της 17ης  Μαρτίου στην Αρεόπολη και ίσως αργότερα (αν ξυπνήσουμε οι Λενιδιώτες), να γίνεται το ίδιο και 16 Μαρτίου στο Λεωνίδιο με την παρουσία προέδρου δημοκρατίας και πρωθυπουργού……..   
    Στην Ελλάδα τίποτα δεν γίνεται όπως πρέπει, ανάλογα με το ποιος έχει το πάνω χέρι, πότε ευλογεί τα γένια του και πότε μεθοδεύει τα καλά και συμφέροντά του…..   
    Πιστεύω φαεινότερο του ηλίου, γιατί τον αγνοούν οι πολιτικοί, τα ανδρείκελα τους, οι δημοσιογράφοι και το λοιπό σύστημα, των προσκυνημένων, με τα ολίγα που προανέφερα……..                                                                          
Ανδρέας  Η. Κόκκορης

18 Φεβρουαρίου 2014

ΔΡΑΧΜΗ-ΔΡΑΧΜΟΥΛΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ

   

 Τα τελευταία χρόνια, με την οικονομική κρίση, ακούμε πολλούς που μιλάνε για επιστροφή στη δραχμή.
     Η επιστροφή στη δραχμή, αν είναι σωστή ή όχι, είναι θέμα οικονομολόγων, αφού θα έχουν τα πλήρη οικονομικά στοιχεία της οικονομίας μας,που ποτέ δεν θα έχουν, για να κρίνουν τα υπέρ και τα κατά  μιας τέτοιας προοπτικής…..
    Αυτό όμως που πρέπει να γίνει κατά την ταπεινή μου άποψη με τη δραχμούλα μας (το έχω ξαναγράψει),  είναι να μπει και η δραχμή σε κάθε τιμή, δίπλα στο ευρώ, δηλαδή να βλέπει ο καθένας τι πληρώνει και σε δραχμές και παράλληλα το υπουργείο εμπορίου να δημοσιεύσει τις  τιμές όλων των προϊόντων στις 31-12-2000 σε δραχμές και ευρώ…..
    Αν πραγματοποιηθεί το πιο πάνω σενάριο, θα γελάσουμε  μέχρι δακρύων, ή θα κλάψουμε με το γελοίο της αύξησης  των τιμών και ποιοι έκαναν ¨μπάχαλο¨ τις τιμές…..
    Τώρα με τις παραγραφές των πολιτικών και τους σχετικούς νόμους που τους απαλλάσσουν,  από απατεωνιές, μίζες, κλεψιές, ατασθαλίες και κάθε παράνομη ενέργεια, θα βρεθεί ένα κόμμα που να βγει και να δηλώσει:  ό τι  θα καταργήσει όλα τα ανωτέρω  και όποιος πολιτικός έχει κάνει οτιδήποτε, κατά την διάρκεια τις πολιτικής του θητείας να μην παραγράφετε ποτέ…
   ¨Μακάβριο χιούμορ¨, θα κάνω λέγοντας ό τι. ακόμα και αν έχει αποβιώσει ο πολιτικός και είχε κάνει οτιδήποτε από τα προαναφερόμενα και έχουν επωφεληθεί οι κληρονόμοι του να γίνεται δίκη και κατασχέσεις περιουσιών που αποκτήθηκαν παράνομα…..
    Τέλος θα γράψω αν θα βρεθούν κάποιοι, που θα καταφύγουν στον Άρειο Πάγο, ή στο Συμβούλιο της Επικρατείας, για να ακυρωθεί αυτός ο νόμος…….
    Σε 3 μήνες έχουμε Δημοτικές εκλογές και Ευρωεκλογές, με ποια κριτήρια θα πάμε να ψηφίσουμε το ένα κόμμα και να μαυρίσουμε τα άλλα, αφού μας  εμπαίζουν στο προσκήνιο και μαζί τα κουτσοπίνουν στον παρασκήνιο και παράλληλα ομονοούν στα καλά και συμφέροντά τους, όπως η παραγραφή, οι κάθε είδους απολαβές  τους, κεκτημένα κατά τα λεγόμενά τους……
    Ο απλός λαός δεν είχε κεκτημένα;  Γράφω είχε γιατί τώρα δεν έχει τίποτα, του τα πήραν όλα και το χειρότερο, το πιο εγκληματικό από όλα είναι ό τι του πήρανε την ηρεμία του και του δώσανε την αβεβαιότητα για το αύριο, μπράβο για τις επιλογές σας και  τις προσπάθειες να τα κάνετε όλα σκ… μεγάλοι εθνοπατέρες  (θα τους πήγαινε καλύτερα σκ…πατέρες αλλά)…..
   Οι πολιτικοί πρέπει όχι να ξεπλένουνε, αλλά να πλένουνε τις αμαρτίες τους όχι μόνο το πρόσωπο, ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ (πλένουμε τις αμαρτίες μας όχι μόνο το πρόσωπο κατά τον άγιο Γρηγόριο του Ναζιανζηνού)……
ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ (παλινδρομική ΕΛΛΗΝΙΚΗ φράση -διαβάζετε  και ανάποδα- γραμμένη πάνω σε ιερό νερού έξω από τη Αγία Σοφία στην Κων/πολη).

Ανδρέας Η. Κόκκορης

13 Φεβρουαρίου 2014

ΠΕΡΙ ΓΛΥΠΠΙΑΣ Ο ΛΟΓΟΣ



  

Η Γλυππία είναι ένας τόπος με σπουδαίο Αρχαιολογικό ενδιαφέρον, αλλά και την Ιστορία δεν την αφήνει αδιάφορη.
ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΕΙΝ
Πολιτισμός που ξεχνάει το παρελθόν του είναι καταδικασμένος σε εξαφάνιση.
Η Ιστορία σύμφωνα με το υπόδειγμα του Θουκυδίδη γράφεται με ντοκουμέντα με αμεροληψία, αναλύοντας τις αιτίες που δημιουργούν τα ιστορικά γεγονότα. Πρέπει να αποφύγουμε την εικονολογία και να στηριχθούμε στις γραπτές μαρτυρίες στα Αρχαιολογικά ευρήματα και στη  παράδοση.
Αλλά ας αρχίσομαι από το όνομα Γλυππία ή ΓΛΥΜΠΙΑ. Το ομηρικό ρήμα Γλύμπω, μεταγενέστερο γλύσω ή γλύφω σημαίνει πελεκάω, λαξεύω, σκαλίζω, διαμορφώνω στερεά ύλη.
Ο λόφος που βρίσκεται το ΚΑΣΤΡΟ έχει μια φυσική λάξευση και μόνο από ένα μέρος υπάρχει πρόσβαση. ΓΛΥΜΠΙΑ και αργότερα χάριν ευφωνίας αντικαθίσταται το Μ με Π και γίνεται ΓΛΥΠΠΙΑ με 2 ΠΙ.
Ο Παυσανίας μιλά για ΛΥΜΠΙΑ και ΛΥΜΠΟΧΩΡΙΑ. Αντίθετα ο Πολύβιος για ΓΛΥΜΠΕΙΣ και ΓΛΥΜΠΟΧΩΡΙΑ.
Σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από τον ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ βρίσκεται ο λόφος μας το ΚΑΣΤΡΟ. ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΛΟΦΟ υπάρχουν λείψανα οικισμών, ΑΓΓΕΙΑ, κεραμικά. Έχουν βρεθεί και οστά.
Το κάστρο είναι χτισμένο το 13ο αιώνα από τους ΕΝΕΤΟΥΣ ΠΑΝΩ σε Αρχαίο οχυρό.
Σε μικρή απόσταση από το λόγο υπάρχει το μοναστήρι της ΠΑΛΙΟΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΚΑΣΤΡΙΩΤΙΣΣΑΣ. Η ονομασία δηλώνει ότι είναι μεταγενέστερο του ΚΑΣΤΡΟΥ.
Χτίστηκε πάνω σε αρχαίο ΝΑΟ της θεάς ΔΗΜΗΤΡΑΣ. 
Ο Ρωμαίος αναφέρει ότι είδε στην αυλή του ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ ένα κορμό από ΑΓΑΛΜΑ θωρακοφόρου του τύπου των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων, μικρό τμήμα τρίγλυφου και μια εν επιγραφή πλάκα 1 μ.Χ αιώνα και ΔΙΑΒΑΣΕ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΟΣ ΠΟΛΥΚΡΑΤΗΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ.
Ο Walker  σημειώνει μια ακόμη επιγραφή στη λίθινη παράσταση του καθολικού του Ναού. Ο Walker με την συμπλήρωση διαβάζει ΔΗΜΟΣΤΡΑΤΟΥΣ ΠΟΛΥΚΡΑΤΕΙΣ ΤΑΝ ΜΑΤΕΤΕΡΑ.
Οι Waterhouse και Simpson γράφουν ότι βρήκαν στο χώρο, ανάμεσα στο Μοναστήρι και στο κάστρο μια βάση αγγείου μια λαβή από  ΧΕ ΙΙΙ π. Χ και άλλα όστρακα, ακαθόριστου σχήματος και συμπεραίνουν ότι υπήρχε εγκατάσταση από την εποχή του Χαλκού.
Η Γεωγραφική θέση της ΓΛΥΠΠΙΑΣ είχε σπουδαία στρατηγική σημασία για το ΑΡΓΟΣ γιατί βρίσκεται πολύ κοντά στα όρια με τη ΛΑΚΩΝΙΑ κάτι που επιβεβαιώνει και ο ΠΟΛΥΒΙΟΣ.
Από το 338 π.Χ μέχρι την επικράτηση των Ρωμαίων η ΓΛΥΠΠΙΑ αποτελούσε προκεχυρωμένο φυλάκιο του ΑΡΓΟΥΣ στη πλευρά της ΣΠΑΡΤΗΣ.
Το 219 οι ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ με το ΛΥΚΟΥΡΓΟ προσπάθησαν να κυριεύσουν την ΓΛΥΠΠΙΑ αλλά δεν τα κατάφεραν. Ένα χρόνο αργότερα οι σημφιδιασθέντες  Μεσήνιοι που είχαν στρατοπεδεύσει έξω από τον οικισμό βρήκαν άσυλο μέσα στα τείχη της ΓΛΥΠΠΙΑΣ.
Η Γλυππία ζει και στα Ρωμαϊκά χρόνια και στο Μεσαίωνα υπάρχει πάνω στο λόφο μια αξιόλογη εγκατάσταση.
Υπάρχει και η άποψη την οποία υποστηρίζουν η Κριστιεν, ο Μπολτ, ο Wase ότι η ΓΛΥΠΠΙΑ βρισκόταν στον ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ, και ο λόφος με το κάστρο ήταν χώρος Άμυνας βλέπε Κόρινθο, Άργος, Αθήνα. Η Γερμανός ΔΑΦΝΗ  το 1510 βρήκε Αρχαία Πελασγικά τείχη στο χωριό. Μην ξεχνάμε ότι οι οικισμοί δημιουργήθηκαν εκεί που υπάρχει άφθονο νερό. Τυχαίο είναι ότι το χωριό διατηρούσε το όνομα ΓΛΥΠΠΙΑ μέχρι το Μεσοπόλεμο.
Το όνομα ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ το έδωσε ο Μητροπολίτης ΣΠΑΡΤΗΣ ΝΙΚΩΝ ο ΜΕΣΗΝΕΙΑΣ, τον 11ο αιώνα επειδή οι ΚΥΝΟΥΡΙΟΙ άργησαν να δεχθούν το Χριστιανισμό και τελικά της επεβλήθη δια της βίας. 

Ένα χιλιόμετρο έξω από το χωριό και προς την κατεύθυνση του ΚΑΣΤΡΟΥ υπήρχε η τοποθεσία στου ΔΡΑΚΟΥ ΤΟ ΜΝΗΜΑ. Εκεί υπάρχει ένας τάφος πάνω σε βράχο. Έχει συληθεί και είναι πελασγικός.
Φαίνεται πως ήταν το μνήμα κάποιου ΑΡΧΟΝΤΑ ΤΥΡΑΝΝΟΥ και γ αυτό δόθηκε αυτή η ονομασία!
Ένα πάντως είναι γεγονός. Θα μπορούσε η αρχαιολογική σκαπάνη να φέρει στην επιφάνεια σπουδαία ευρήματα για να κάνουν ποιο πλούσιο τον πολιτισμό μας.
Ας ευχηθούμε το κράτος όταν περάσει την οικονομική κρίση να διαθέσει τα ανάλλαγα κονδύλια για το σκοπό αυτό!

Πάντως ότι και να ήταν η ΓΛΥΠΠΙΑ ένα είναι βέβαιο…
Ότι ΓΛΥΠΠΙΑΣ ΤΟΠΟΣ ΜΕΓΙΣΤΗ ΔΟΞΑΝ ΚΑΤΈΛΙΠΕΝ!!

Τ. Σούντας

14 Δεκεμβρίου 2013

ΚΑΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΜΙΣΘΩΝ – ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ

     Τελάληδες,  σαν  τον   Χατζηαβάτη,   έχουν καταντήσει οι Πολιτικοί,  με  τις βαρύγδουπες  ανακοινώσεις  που κάνουν,  οι οποίες είναι μόνο για γέλια……
     Οι κυβερνώντες  κάνουν  ανακοινώσεις στο γάμο του Καραγκιόζη  (για να ταιριάζουν με τον Χατζηαβάτη  που προανέφερα) και οι  της αντιπολίτευσης τρία πουλάκια κάθονται,…..
     Ανακοινώνουν καμία μείωση μισθών-συντάξεων  οι  της εξουσίας και  ταυτόχρονα, ακριβαίνουν είδη πρώτης-πρώτης  ανάγκης, όπως τα γαλακτοκομικά, τυριά κ.λ.π..  Τι στο διάολο λένε αυτά που λένε, για να μας τρελάνουν….
     Όταν δεν κάνεις  μείωση μισθών και συντάξεων, αλλά  ακριβαίνει, το κόστος ζωής συνέχεια και ζητάς  επιπλέον,  να πληρώνουν οι πολίτες συνέχεια και κάποιο νέο χαράτσι,  είναι να μην μας πάρει ο διάολος όλους μαζί και να εξαφανιστούμε από προσώπου γης ; ……
     Οι της αντιπολίτευσης,  τι κάνουν;  τους ενδιαφέρει μόνο να αυξήσουν το ποσοστό τους  οι μεν,  οι  δε  να αποφυλακίσουν τους συλληφθέντες αρχηγούς τους και   οι άλλοι  να αναλάβουν της εξουσία…..
     Τι να την κάνετε την εξουσία;
     Είναι σαν να θέλετε να  εκλεγείτε  Δήμαρχοι  σε  νεκροταφεία αφού εκεί που θα εκλεγείτε θα είναι όλα νεκρά όπως προχωράμε, φροντίζουν φυσικά  και οι σημερινοί να παραδώσουν  μόνο νεκροταφεία  και τίποτε άλλο……
     Περίπου  6.000  άτομα υπάρχουν στις λίστες Λασγκάρντ,  Βερολίνου,  Λονδίνου. Λουξεμβούργου,  Ελβετίας  κ.λ.π., γιατί δε  κάνετε μια συγκέντρωση διαδήλωση με αυτό το θέμα,  (οι της Χ.Α.  κάνανε για  να αποφυλακιστούν οι συλληφθέντες  τους,  για   10.0000.000  Έλληνες που είναι  φυλακισμένοι στο σημερινό καθεστώς θα κάνει  κάποιος μία συγκέντρωση-διαδήλωση…….(ειδικά για το θέμα που προανέφερα με τους περίπου 6.000 που αν πλήρωναν αυτά που έπρεπε να πληρώσουν θα ξαλάφρωναν κατά πολύ την κοινωνία….).
    Κάποιος δημοσιογράφος,  σε ρεπορτάζ (1-1-2013) για τους απανταχού  της  γης Έλληνες, ανέφερε ότι παντού υπάρχουν Έλληνες, όπου και να πάς θα συναντήσεις Έλληνες και εκεί κατά λάθος του ξέφυγε  και είπε την ατάκα της χρονιάς:
« Παντού υπάρχουν Έλληνες, εκτός από το Κοινοβούλειο».
    Αναρωτιέμαι μήπως «Γλώττα  λανθάνουσα τ΄ αληθή λέγει»……. 
 Ανδρέας  Η. Κόκκορης                                  

 

31 Οκτωβρίου 2013

ΟΧΙ 1 9 4 0

 Κάθε 28 Οκτωβρίου γιορτάζουμε το  ΟΧΙ στους Ιταλούς το 1940, που αμέσως μετά  υπήρχαν και υπάρχουν πολλά ΟΧΙ   που  έπρεπε και πρέπει να πούμε και δεν είπαμε ποτέ, ακόμα και σήμερα δεν  τολμάμε ομόφωνα να τα  πούμε.
     ΟΧΙ  Στην διασπασμένη εθνική αντίσταση.
     ΟΧΙ  Στους δοσίλογους……
     ΟΧΙ  Στους  κάθε είδους συνεργάτες των Γερμανοϊταλών.
     ΟΧΙ  Στις εχθροπραξίες μεταξύ  των αντιστασιακών στρατών κ.λ.π.
     ΟΧΙ  Στις εκτελέσεις αιχμαλώτων από τους αντιστασιακούς στρατούς και από
              τους   ΄Ελληνες  συνεργάτες των Γερμανών.
     ΟΧΙ  Στις ανταρσίες στην Αίγυπτο, που προώθησαν  τη Βρετανική κηδεμονία.
     ΟΧΙ  Σε αυτά που έγιναν μετά την συνθήκη της Βάρκιζας 12-2-1945 με την Λευκή
              Τρομοκρατία και το κύμα αντεκδικήσεων…….
     ΟΧΙ  Στον Εμφύλιο, που δημιουργήθηκε από το προηγούμενο
     ΟΧΙ  Σε αυτά που έγιναν μετά τον εμφύλιο.
     ΟΧΙ  Στην ανικανότητα  να συγχωρέσουμε και να ομονοήσουμε εκατέρωθεν.
     ΟΧΙ  Στις  εξορίες εντός και εκτός Ελλάδος.
     ΟΧΙ  Στην κηδεμονία…  Μετά τον πόλεμο, είμαστε στους νικητές με μεγάλες
              θυσίες και μας έγιναν οι σύμμαχοί μας, κηδεμόνες, οι οποίοι, μόνο κακά μας   
              προξένησαν, μας   έσπρωξαν περισσότερο προς τον εμφύλιο (διαίρει και
              βασίλευε), παρά βοήθησαν να  τον  αποφύγουμε, γιατί αν το ήθελαν με τα
              μέσα που διέθεταν,  όχι μόνο  στρατιωτικά αλλά και πολιτικά δεν θα είχε   
             γίνει ο εμφύλιος…..(εμείς απλά    φανήκαμε κουτορνίθια……).
     ΟΧΙ  Στα έκτροπα που γίνονται κατά τον εορτασμό, γιατί  βεβηλώνεται  η θυσία
              των αγωνιστών της Πίνδου του Ρούπελ  της  αντίστασης κ.λ.π.. Γιατί πρέπει
              να τα  κάνουν τέτοια μέρα, δεν υπάρχουν άλλες να κάνουν ότι  θέλουν, αφού
              έτσι και αλλιώς  με  αυτούς  που τα βάζουν, μετά από λίγο θα τους
              ξαναψηφίσουν………
     ΟΧΙ, ΟΧΙ, ΟΧΙ ατελείωτα ….
     Τελικά  73 χρόνια μετά το ΟΧΙ, αφού δεν είπαμε τα ΟΧΙ που έπρεπε, λέμε όμως άλλα ΟΧΙ (που δεν πρέπει), ΟΧΙ στο να γίνουμε κράτος, στο να βρούμε την ταυτότητά μας, το δρόμο μας (από πού ερχόμαστε και που  πάμε), τι θέλουμε, τι ζητάμε, τι πρέπει  να κάνουμε, ποιοι πρέπει  να μας κυβερνήσουν και πως,
τι θέλουμε από τους ευρωπαίους, τι μπορούμε να πάρουμε, τι μπορούμε να δώσουμε, να σταματήσουν οι κάθε είδους φελλοί να επιπλέουν στη σημερινή κοινωνία, βουλευτάδες, πολιτικοί, δημοσιογράφοι κ.λ.π.,να υπάρχει αξιοκρατία, να γίνουμε ΑΝΘΡΩΠΟΙ, γιατί η εικόνα που δείχνουμε, είναι κατάμαυρη και δεν ξεχωρίζεις τίποτα….όλα «μπάχαλο»..
    ΄Ενα κράτος που δεν είναι κράτος…..
Ανδρέας. Η. Κόκκορης.